مهيّا كرد ، و بمنزلى وارد شد ، سهول - جمع سهل زمين راست و مستقيم و هموار . تنحتون - از مصدر نحت بفتح نون و سكون حا بمعنى سنگ و چوب ، لا تعثوا - از مصدر عثوّ بر وزن فعول بضمّ فاء و عين بمعنى مبالغه در گردنفرازى و كفر و تباهكارى و فساد . عقروا - از مصدر عقر بفتح عين و سكون قاف بمعنى مجروح كردن ، سر بريدن و چهار دست و پا بريدن شتر . عتوا - از مصدر عتو بر وزن فعول با ضمّ اوّل و دوّم بمعنى گردنفرازى و بدرفتارى بيش از اندازه . رجفه - جنبش و لرزش سخت و شديد و زلزله . جاثمين - به زمين چسبيدگان و با زمين يكسان شدگان و باصطلاح فرش زمين شدگان . ترجمه : 72 و بسوى ثموديان دوستشان صالح به پيامبرى فرستاديم كه به آنها گفت : اى ياران خدا را بپرستيد چه جز او خدا نداريد و همانا دستاويزى نمودار براىتان ز سوى پروردگارتان آمد كه اين ماده شتر از سوى خدا است ، و براى شما نشانه بود پس آن را به خود واگذاريد تا بر زمين كه سرمايه ى خداوندى است بچرد و آن را ببدى نيائيد كه آزارى دردناك شما را بر سر آيد ، 73 و به ياد داريد كه خدا شما را جانشين از پس عاديان كرد و بسرزمينشان جاىتان داد كه در هموار آن كاخها بسازيد و بكوهستان آن خانه ى سنگى . پس بخششهاى خداوندى به ياد داريد و در جهان به تباهكارى نشتابيد ، 74 گروه گردنفراز مردم ثمود با آنها كه [ مؤمن و ] ناتوان دست آنان شده گفتند : مگر شما باور نداريد كه صالح فرستاده ز سوى پروردگار خود باشد ؟ گفتند : ما به آنچه او آورده گرويده‌ايم . 75 آنها كه خود خواه بودند گفتند : آنكه شما به او بگرويده‌ايد ما باور نداريم ، 76 پس ماده شتر را سر بريدند و ز فرمان پروردگار خود سخت سر به پيچيدند و گفتند : اى صالح اگر تو از پيمبرانى بياور آنچه ما را از آن بترساندى ، 77 پس لرزه اى چنان سخت آنها را گرفت كه در خانه ى خود بر زمين چسبيده شدند ، 78 پس صالح ز آنان روى بگرداند و گفت : اى خويشاوندان من پيغام پروردگار خود بشما رساندم و خير - خواهىتان كردم ولى شما دوستدار چنين كسان نباشيد .